Onslow's Brainwave

Onslow vertrouwt met regelmaat zijn ideeën en gedachten over muziek en muzikanten toe aan het internet. Zonder lezers geen schrijver, zonder publiek geen bands. Deze hersenspinsels verschijnen in Onslows Brainwave, net als de muziek, soms subtiel, soms hard en rauw. Vaak doorspekt met links naar pareltjes op het world wide web.
Wil je reageren, heb je een tip voor ons repertoire? Elke reactie wordt op prijs gesteld. Mail Onslow op:

Onslow's Mailbox

6 februari 2012, was 't maar zomer

Dit elfstedenweer is niet Onslow zijn ding. Geef mij maar de zon, hitte, smeltend asfalt. Gelukkig is er wat ingeblikte zomer op you tube. Andere tijden. De start van de XO jamsession in Cognac met mijn eigen aankondiging in het frans. De T-bone shuffle met Henri, Elias, Jo, Jan en Koen. Zo kan ik morgen wel weer op de fiets. Gelukkig is uitgelekt dat de Raad van State op het boerkaverbod negatief heeft geadviseerd. Kan ik morgen mijn gezichtsbedekkende shawl nog legaal omdoen...

1 februari 2012, De Blue Jeans Big Band

Vroegâh, weet je nog? Onslow heeft jarenlang gedrumd bij de Blue Jeans Big Band, lekkere bigband jazz. Heerlijk om te doen. Op de site van de BJBB bij de oude foto's zie je me staan, of liever zitten achter mijn oude Pearl. Het was een mooie tijd met optreden in de Schouwburg Middelburg, de Grote Kerk Veere en allerlei festivals. Met de helaas veel te vroeg overleden baritonsaxofonist en spreekstalmeester Rien Mondeel die steevast April in Paris omdoopte tot 'August in Yerseke' of 'July in Zoutelande'. Een van mijn favoriete nummers, heerlijk drumwerk, was The flight of the foo birds van Count Basie. Hier in de vertolking van de New Sahara Club Band. Het nummer staat in veel vertolkingen op you tube, niet allemaal goed, sommige zelfs tenenkrommend amateuristisch, zoek zelf even zou ik zeggen. Een ander pur sang drumnummer dat we met de BJBB deden is natuurlijk Cute, ook van Basie. Dit (snelle) origineel van Basie is om je vingers bij af te likken, niet te evenaren, maar het geeft wel een idee wat je als drummer met je brushes kan doen. Al surfend kom je veel bigbandwerk tegen, het is en blijft heerlijke muziek...

23 januari 2012, Tourette karaoke

Het is lang leden dat ik zo gelachen heb bij een you tube filmpje. Hoe kom je op het verknipte idee als je lijdt aan het syndroom van Gilles de la Tourette om karaoke te gaan doen? Het resultaat is ronduit hilarisch. Wat dacht je van R.E.M.'s Loosing my religion, terecht al bijna anderhalf miljoen maal bekeken. Of Jimmy die Angels, zingt van Robbie Williams. Geniaal. De heren hebben zelfs een website opgericht: www.Touretteskaraoke.com. Het syndroom wens je niemand toe natuurlijk maar hoe deze talenten er mee omgaan is wel heel bijzonder en het heeft mij in ieder geval een (tijdelijke) lachstuip bezorgd.

21 januari 2012, Vidar Busk

Vandaag een mailtje ontvangen van Jan van de Berg, beter bekend als de Boogieman dat hij gehoord heeft dat Vidar Busk optreedt in België, in Hasselt op 9 februari. Op 12 februari staat hij in Dongen, op blues Dongen, dat komt ons beter uit. De muziek van Vidar hebben we vaak gespeeld met Jan, Elias en Koen van de Walle in Cognac, (hier met Hey baby van de Electric Kings). Heerlijke swingende blues met een rockabilly inslag af en toe. "Hop 'n Bop, I ain't never gonna stop" zal ik maar zeggen. Eén en al groove. Biertje erbij, wat wil je nog meer?

13 januari 2012, post uit Frankrijk

Vandaag heb ik van mijn oudste vriendin uit Frankrijk, die ik af en toe een ouderwetse brief schrijf, helemaal uit Frankrijk, Cognac, een handgeschreven brief ontvangen met een foto. Een amicale vrouw. Zij is de overgrootoma in het café waar we ieder jaar in juli in de week van het bluesfestival onze jamsessie doen. Sélene, de grote Briard die altijd in het café lag is dood neergevallen voor de voeten van baasje Christian. Overgrootoma zelf is met ademhalingsproblemen opgenomen geweest in het ziekenhuis. Haar achterkleinkind Rose van 15 maanden heeft haar eerste stapjes gelopen. De Kerst was gezellig geweest met 10 man dineren tot 2 uur 's nachts. Ze hoopt er in juli bij te zijn als we weer komen. Ik heb een bijzondere band met deze vrouw. Op de schouw staan 4 kleine flesjes Cognac die ze ieder jaar rond Kerst krijgt op het diner des anciens, het jaarlijke voor de bejaarden georganiseerde Kerstdiner in Cognac. Ze bewaart het flesje trouw tot juli. Nu lag ze ten tijde van het diner in het ziekenhuis. Ze probeert via via toch nog ergens een flesje 2011 te ritselen. De traditie mag niet doorbroken worden. Muziek verbindt, laat lands- en leeftijdsgrenzen vervagen, de hond is dood, play the blues....

11 januari 2012, plaatjes draaien

Wat doe je 's avonds als je achter de computer zit? Je loopt door de top 2000 en je gaat de DJ uithangen. Plaatjes draaien voor je vrouw die een puzzel legt van 1000 stukjes. Ik stuitte daar op bijvoorbeeld Johnny Cash, het nummer 'Hurt' uitgevoerd door een verweerde Johnny Cash op leeftijd. Schitterend. Maar Google ook eens op Elton John's Goodbye yellow brick road ook zo'n mooie klassieker die je niet veel op de radio meer hoort. Jeugdsentiment. Little River Band, Gilbert O'Sullivan, Eagles, Heart, te veel om op te noemen. Af en toe is er dan ééntje die iedereen bijna vergeten is. Kent u hem nog? Kate and Anna Mc Garrigle met hun Complainte pour Ste Catharine. Een beetje Frans Canadees, Cajun invloed, echt iets aparts. Voor je het beseft is het laat, morgen weer vroeg op...

10 januari 2012, De jeugd heeft de toekomst

Zeker weten. Daarom slepen we alle drums en toebehoren, digitale pads, brushes, bekkens naar de basisschool de Burcht Rietheim. Vrijdagmiddag 20 januari, de doe-middag zal voor een deel in het teken staan van drums, de groove, rudiments, triolen en paradiddles. En ze mogen natuurlijk met Onslow meedoen. Het wordt vast een feest. Dat weekend zullen er op prikbord van Zeelandnet geen drumstellen meer te koop zijn....

6 januari 2012, We gaan met de tijd mee

Ja mensen, het is zo ver. Onslow heeft een account aangemaakt in de Apple I-tunes store. Voortaan kunnen we dus alle te oefenen nummers legaal downloaden en op CD branden. Voor een eerste test zijn Child in time en Highway star van Deep Purple geslaagd. Gisteren is de oude installatie, de Yamaha powermixer en de twee Peavey boxen terug gekomen van de Manics in Goes. Helaas voor de Manics, goed voor Bandover. Bij de Media Markt voor 44 euro een Philips CD/DVD speler aangeschaft en de legaal gebrande CD kan in onze oefenruimte op Mach3 schallen! De mogelijkheden zijn onbegrensd. Wat jong aanstormend talent, de Steady New Sounds, maakt al langer dankbaar gebruik van onze oefenruimte. Zij werken uiteraard met de I-pod en I-phone. Dat kabeltje ligt ook klaar aan de Yamaha. Getest en wel (met de I-phone van dochterlief) en dat werkt ook. Mijn dag kan niet meer stuk. Overmorgen Bandover in de Speyk in Vlissingen, happy days are here again...

5 januari 2012, goede voornemens

Dik twee maanden geen brainwaves. Druk, druk, druk. Toch maar één goed voornemen dan: af en toe weer eens eens brainwave schrijven. Er is tenslotte stof genoeg. Zo kwam ik laatst al surfend in de 'film noire' terecht. De zwart wit films uit de vijftiger jaren. De hoogtijdagen van de jazz in Parijs, het rokerige kroegen circuit. Miles Davis. In de film l'ascenseur pour l'échafaud met Jeanne Moreau speelt hij de langzame filmmuziek. Iedereen kent die melodie. Prachtig. Uit mijn geboortejaar 1958. In dezelfde sfeer speelt Art Blakey met zijn Jazz messengers des femmes disparaissent. Oui, oui, Paris als 't ware. Een dikke week geleden in jazzcafé Desafinado in Middelburg nog een sfeervolle jazz sessie meegemaakt met iets te veel Leffe Dubbels, een heerlijke avond met een bevlogen jazz zangeres, Nienke. Jan Net op sax en Frans Lemaire op piano. Genieten. Ik voorspel de jazz een rentree, en het werd tijd...

24 oktober 2011, Michael Winslow

Sjaak, de fenderfucker, attendeerde mij op een You Tube filmpje van Michael Winslow. Het is schijnbaar opgenomen achter de schermen bij Rocks Senkfeld in Oslo. Op de bank met Odd Nordstoga doet hij een human beatbox (en human distorted guitar) variant van Led Zeppelin's klassieker Whole lotta love. Briljant. Moet je zien en horen.

17 september 2011, uitvaarten en muziek

Zo af en toe heb ik een periode waarin kort na elkaar uitvaarten plaatsvinden. Naar mate je zelf ouder wordt gaat de frequentie daarvan omhoog. Oudere ooms, familieleden. Eén zekerheid hebben we allemaal: we gaan een keer. En als het dan gebeurt is er altijd muziek. Mieke Telkamp met 'waarheen, waarvoor', een klassiek stuk piano, Bach, In Paradisum, noem maar op, we kennen zelfs de begrafenis top tien. Op de begrafenis van een oom van mijn vrouw kwam Wim Sonneveld's tuinpad van mijn vader langs, in combinatie met een smaakvolle diaserie. Mogelijkheden te over. Maar wat wil Onslow zelf? Als het eenmaal zo ver is, wat schalt er dan door de zaal van het crematorium? De blues onvermijdelijk. Vanwege mijn jaren in Dragline, blues passions in Cognac en de liefde voor de shuffle. Uit de Bluesbrothers 2000 film is 6345789 van Johnny Lang, Eddy Floyd en Wilson Pickett een heerlijk nummer. Als ik er niet meer ben kun je mij op dat telefoonnummer bereiken in de blueshemel. Verder uiteraard iets uit begin jaren 70, uit je jonge jaren. Hotel California van de Eagles? In de uitvoering van Hell freezes over vind ik 't prachtig. Ingetogen treurig. Hopelijk duurt het nog even. Eens is het zover. Wat zal het ooit een mooie dag zijn als mijn as verstrooid wordt in de rapide de Charlemagne, de stroomversnelling in de Ardèche net voor de Pont d'Arc en de aanwezigen als laatste groet allemaal een glas Côte d'Ardèche achteroverslaan.

6 september 2011 Dave Weckl

Beste lezer, ze zijn besteld, twee kaarten voor Dave Weckl, met Mike Stern. De drumgod komt dinsdag 1 november naar Schuttershof Middelburg. Deze man is een grootheid, de keizer van de drums, qua techniek, timing en snelheid ongeëvenaard. Een voorproefje op het internet maakt duidelijk dat je zelf maar een knoeier bent, een goedwillend amateur. Woensdag 2 november staat de rituele verbranding van Onslows drumstel gepland.....

7 augustus 2011, Oppassen

Joey, mijn kleinzoon komt af en toe logeren, mama werkt in de weekenden. Wat een heerlijk mannetje. Alleen 's avonds wil hij nog wel eens sputteren en huilen, dan is het gewoon niet snel goed. Er mee rondlopen op je arm, wiegen, van alles al geprobeerd. Toen op de computer comfortably numb van Pink Floyd redelijk op volume opgezet. Even later was hij stil, heeft hij toch iets van opa zijn genen meegekregen?

5 augustus 2011, Ben the Banjoman

Wat is er toch een breed scala aan muzikanten die allemaal op hun eigen manier het publiek vermaken. Rock, pop, schlagers, met of zonder dans, met een passend tenue of in spijkerbroek. Afgelopen week werd ik in Zoutelande geconfronteerd met een ware paradijsvogel, Ben the Banjoman. Wat een artiest! Niet zomaar verkleed, nee hij hijst zich in een compleet paardenpak met een ingenieus ingebouwde versterker. Een vaste microfoon en cowboypak maakt het geheel compleet. Accentloos zingt hij zijn country en western hits daarbij schijnbaar moeiteloos al banjospelend rondrijdend op zijn paard. Monden vallen open van verbazing en iedereen lacht. Ben, je bent een kanjer! Ik zag op je site dat je met de Kerst een rendier-onderstel gebruikt. Ik hoop je dan nog eens tegen te komen, dan kan mijn Kerst niet meer kapot...

30 juli 2011, drumgodin Emmanuelle

Als je in de jaren 70 puber was dan ken je Sylvia Christel als Emanuelle, pure seks. Je houdt voorts van drummen. Jouw smaak qua vrouw is slank, brunette met sluik haar. Je hebt een zwak voor Frans en Frankrijk. Waar gaat dat heen? Welnu, Onslow heeft al surfend een franstalige brunette uit Québec Canada gevonden die drumt als een jekko. De ultieme drum goddess dus. En ze heet Emmanuelle. Kijk even mee naar Emmanuelle Caplette op drums. Een lust voor oog en oor. Meer bijzonderheden op haar My space pagina. Dat zoiets bestaat. Het kan namelijk ook heel anders als het gaat om vrouwelijke drummers... Kiki Vassilakis is niet mijn type...

12 juli 2011, Merci, thanx

Chèrs amis musicales. Merci pour une semaine d'improvisation, semaine de blues et aussi une semaine de l'amitié. Les rues de Cognac sont vide encore, silencieuse. Nous restons seulement des mémoires, photos, films. La langue du blues est international, sans frontières. Que belle, Pete qui chant Face like the devil, shaped like a frog (visage comme le diable avec le forme d'un grenouille). Le groupe Arabella avec 'meaner side of me' (le côte plus détestable de moi). Scott d'Austin Texas Les états unis. Jo qui chant du guitare Epiphone. Henri sur son orgue Hammond de 1963. Le sauce roquefort de Gisèle, le shuffle et le paradiddle. C'était bien. à l'année prochaine.
Dear musical friends. Thanx for a week of improvisation, week of blues as well as a week of friendship. De streets in Cognac are empty again, silent. We only have our memories, photos and films. The language of the blues is international, without borders. How nice, Pete singing Face like the devil, shaped like a frog, the group Arabella with 'meaner side of me', Scott from Austin Texas, USA. Jo singing about the Epiphone guitar. Henri on the 1963 Hammond organ. The sauce Roquefort sauce by Gisèle, the shuffle and the paradiddle. It was good, until next year.

Onslow, the shuffle king.

3 juli 2011, Cognac blues festival

Het was al eerder aangekondigd, komende dinsdag rijdt Onslow met Henri, de king of Hammonds uit Antwerpen mee naar Cognac. Het jamsessie podium zal dinsdag overdag reeds verrijzen op de Place du Canton. Op internet vond ik nog enkele door onze Engelse vrienden geposte filmpjes tegen die de sfeer bij de jamsessie aardig weergeven. Vooral de 'awesome houseband' zoals we worden genoemd met onze Koen op gitaar en zang is leuk. Ook wat drum-onzin samen met Kiri Valvekens laat zien en horen wat er uit de losse pols in de Franse zon onder het genot van een wijntje allemaal kan. Het weer blijft goed volgens de meteo. Zoals Henri in het Belgisch pleegt te zeggen: 'we gaan er eens een ferme lap op geven'. Zeker...

15 juni 2011, Santana Shreds

Op internet zie je veel filmpjes waar lui met een beetje te veel fantasie een alternatieve tekst overheen zetten. Google maar eens op lucky TV en Der Untergang. Dan wordt Hitler's vergadering ineens heel anders. Pas, met dank aan Jasper, heb ik een nieuw fenomeen ontdekt. Daar hebben muzikale fantasten alternatieve muziek over een videoclip heen gedubt. Het beeld en geluid lopen keurig synchroon, alles klopt. Het moet een heel werk geweest zijn voor zo'n filmpje. Resultaat is alsof Carlos Santana ineens een beginneling is op de meest slechte jamsessie die je ooit gehoord hebt. Tenenkrommend. Ze noemen het 'shredden', vermalen als 't ware, Dat is gelukt. Kijk en luister eens naar de meest erbarmelijke Santana die je ooit gehoord hebt. Ze hebben hem goed om zeep geholpen...

5 juni 2011, nog een maandje...

Jazeker. Nog een kleine maand en dan gaat een deel van Bandover, de ritmesectie, weer afreizen naar Cognac. Op 22 februari meldde ik al dat ZZ-top daar speelt op 7 juli. Wij verzorgen de blues jamsessie op de Place du Canton als vanouds. Gisteren een paar trouwe Belgische bluesfestival gangers ontmoet op een bruiloft. Ook zij hebben er weer zin in. De zon, de Pineau Charentes, het stadspark, de baguettes en croissants. Café du Canton, Christian, Gisèle, Bruno van theater de Muze van Meise onze trouwe professionele geluidsman heeft zo de Belgen zeggen "een camion" gekocht zodat alle apparatuur probleemloos mee kan. Henri met zijn Hammond en Lesley box van 1963, een juweel, in de zon met een mooi vol akkoord achter een blueszangeres. Jo op zijn gitaar, wijntje erbij. Het zal gezellig zijn op de camping. Het voelt als een soort thuiskomen. Oude vriendschappen herleven. De blues is de bindende factor. Lezer, mocht u de eerste week van juli in de buurt zijn, doe eens gek en kom langs. Het festval is de moeite waard. De sfeer is uniek. En kunt u een instrument vasthouden? Kom naar de Place du Canton...

23 mei 2011, mooie klassieker

Ik kende het filmpje op Daily Motion wel maar in de brainwave had ik hem nog niet eerder getipt. Atom Heart Mother van Pink Floyd maar dan in de 2003 uitvoering van het conservatorium van Parijs. Een juweeltje. Je moet van de psychedelische rock van die tijd houden, dat wel, maar deze talentvolle musici maken er een feest van. Wat een gitaarspel, wat een blazersensemble! Het is als een rockopera, van zware massieve partijen naar subtiel. Even voor gaan zitten, het duurt ruim een half uur. Zeker de moeite waard. Veel stukken uit dit meesterwerk zijn ooit gebruikt als soundtrack. Persoonlijk herken ik een stuk uit Atom Heart Mother van een oude commercial van de Viva, het vrouwenblad. Hoe dan ook, dit filmpje is een lust voor oog en oor, goede muziek met meesterlijke belichtingstechniek.

15 mei 2011, JPSC

Gisteren voor de verandering weer eens de stad in geweest. De vrouw aan het werk en anders toch alleen thuis. In de concurrent is op zaterdag altijd live muziek dus hoppa naar het Bellamypark. Live is altijd leuk. Op internet al gezien dat JPSC speelt. Even naar hun website op zeelandnet communities. Twee zangeressen, Jack op gitaar, bekend uit de blueswereld, KB blues authority, The Dockers toch? Eenmaal in de Concurrent blij verrast met mooie tweestemmige ballads, af en toe een blues uitstapje, Fleetwood Mac, Ilse de Lange. Daar zou je eens een vette drum en een stampende bas achter moeten zetten, ballads met ballen. Via hun gastenboek heeft Onslow de band de tip meegegeven de unplugged versie van de Eagles hotel California in het repertoire op te nemen. Die ritmepartij kan op de klankkast van een gitaar gedaan worden, mooi zonder drums dus. En dat gezegd door een drummer, kan je nagaan...

12 mei 2011, we zijn er weer

Take a break. Af en toe even afstand nemen. Het was een hectische maand in meerdere opzichten. Meest memorabele feit is de geboorte van kleinzoon Joey op 1 mei. Wat een vent. Muzikant in de dop? Wie zal het zeggen. Veel genetische kenmerken slaan een generatie over. Muzikaliteit ook? We zullen het zien. En de band, die gaat voort. Een in het repertoir ontbrekende naam was The Rolling Stones. Kon niet uitblijven natuurlijk dat er iets op de lijst moest komen. Uit zo veel decennia muziek is het moeilijk kiezen. We hebben het duet van Mick Jagger en Tina Turner gekozen: it's only rock and roll en mixed emotions. Mooie herkenbare nummers. Charlie Watts (drummer van Stones voor wie dat niet wist) wordt 2 juni aanstaande 70 jaar en is toch still going strong. Hij speelt in een zeer bijzondere stijl Let maar eens op. Als hij de in Rock and Roll standaard snaredrum accenten op de 2e en 4e tel slaat met links dan haalt hij zijn rechterstok omhoog. Op de you tube teller op 0.57 en 1.02 bij mixed emotions is dat even goed te zien, kijk er maar eens naar. Dat doet voorzover ik weet geen enkele drummer, de meesten tikken die 2 en 4 gewoon mee met de hi-hat beat. Als je hem bezig ziet lijkt het allemaal zo simpel. Schijn bedriegt, hij is niet voor niets al zo lang de drummer van the world's greatest rock and roll band...

28 maart 2011, staying alive

Het doet Onslow goed dat zijn waves ook gelezen worden in 't Gooi. Een Amsterdamse ambulancebroeder (die zijn Zeeuws meisje eindelijk als een oermens zijn Gooise hol in heeft gesleept zodat ze verder kan tussen de Gooise Vrouwen) schreef vanwege de metronoom brainwave hieronder zijn commentaar. Bij de hartmassage zoals die bij het reanimeren wordt toegepast, iets waar ambulancepersoneel uiteraard veel mee te maken heeft, is het zaak om 100 beats per minuut aan te houden voor het beste resultaat. Daar is een foefje voor. (Niet iedereen heeft immers de metronoom bij de hand.) Als je van de Bee Gees hun klassieker Staying alive in gedachten meezingt dan zit je exact op tempo 100 beats per minuut in de hartmassage. En zeg nu zelf: Is er een meer toepasselijke titel te bedenken? Paul bedankt weer, de brainwave lezers gaan levens redden...staying alive, staying alive, ha, ha, ha, ha, staying alive.....

25 maart 2011, maatvast blijven

Bij de laatste oefensessie was er wat discussie. Spelen we niet te snel? Het is op de plaat toch langzamer? Bij een coverband is dat vaker een dilemma. Je wilt zo close mogelijk bij het origineel blijven. Het moet wel een feest der herkenning blijven bij een optreden. Het juiste tempo hoort daarbij. De BOSS DB30 digitale metronoom is dè oplossing voor dit probleem. Je kunt al tappend op het apparaat zien en testen wat een nummer 'doet'. Even op de playlist erbij gezet en zo hoeven we die discussie niet meer te voeren. Blijft alleen wel de uit elkaar gespatte droom van Onslow, die dacht dat hij zo maatvast was. Het moordend strakke digitale betwetertje tikt je voortdurend op de vingers. Schrale troost is dat wanneer je op you tube de originele artiesten 'klokt' je merkt dat die ook 'zweven' in het tempo. Eén uitgezonderd: Tina Turner. Steamy Windows is en blijft 134 beats per minuut...

19 maart 2011, ik kan wel janken

Onontkomelijk drijft de mens mee op de golven van emoties in het leven. Op en neer. Soms euforisch hoog en later bij tegenslag weer laag. Muziek is pure emotie. Voor elke stemming is er een passend genre, ja die muzikale ondersteuning die past bij uw actuele stemming. Gaat het goed dan bent u on the top of the world. We weten hoe het met Karen Carpenter en haar anorexia vergaan is, de golf ging weer eens fors naar beneden. Het levenslied is de muzikale reddingsboei bij uitstek bij zware zeegang. Als je in de put zit en je hoort het verhaal van Zwarte Riek realiseer je je gelijk: het kan altijd erger. Of je zult in naoorlogs Nederland als kleurling geboren zijn, als je de Zangeres Zonder Naam hoort zingen over een arme neger dan hou je het niet droog. Ook de Amerikanen kunnen er wat van. Op de website cowboylyrics.com staan de verzamelde teksten van melancholische liederen van soms masochistisch gehalte. Wat te denken van Hello in there van John Prine. Hij schijft: So if you're walking down the street sometime and spot some hollow ancient eyes, please don't just pass 'em by and stare As if you didn't care, say, "Hello in there, hello". De ouder wordende mens met al zijn gebreken. Aangetast door het zuur dat eenzaamheid heet. Ook jij Onslow zult er eens aan moeten geloven, pak je zakdoek voor de laatste dan: Roy Orbison, wat een zelfmedelijden wat een ellende, het is dat de winkels al dicht zijn anders ging ik direct scheermessen en touw halen.... snik..

18 maart 2011, lekker koken met een muziekje

Naast muziek mag Onslow graag kokkerellen. Wij krijgen eters vanavond dus het is van de keer Surinaams-Hindoestaanse rotis geworden. Bewerkelijk, je staat een dagje in de keuken, maar erg lekker en je kunt de computer aanzetten en mooie muziek opzoeken op you-tube. Een mooie, gevonden door te zoeken op de term 'Big-Band' is Gregorio Uribe big band. Zeer mooie beeldkwaliteit en heerlijke salsa achtige muziek. Een dame op de (DW) drums. Heerlijk. Van de LP Bob till you drop van Ry Cooder zocht ik het nummer 'Down in Hollywood'. Dan kom je op deze opname. Wat een vette beat. Als je als drummer zo'n club percussionisten om je heen hebt ben je gezegend. Of wat te denken van Chuck Mangione's Land of make believe? Magistraal. Even de kipvleugels in de massala (Hindoestaanse kerrie) omscheppen, wijntje erbij, wie doet je wat?

15 maart 2011, leren vliegen

Beste lezer. Kent u dat radiospelletje waarbij een vertaalde songtekst wordt voorgelezen? Over welk nummer hebben we het? Moeilijk blijkt dat. Weinig mensen luisteren bij pop en rock naar de inhoud van de tekst. Als je daar wel eens de moeite voor neemt kom je tot een ander beeld van het bewuste nummer. Sommige teksten zijn verwarrend en poëtisch. Neem de songteksten van BlØf. Voor mij geen touw aan vast te knopen. Lees de tekst van Helder eens door. Ik heb de click duidelijk niet. Anders is het als je een klassieker in de auto meezingt en je ineens al phonetisch brallend realiseert dat je eigenlijk niet weet wat er precies gezongen wordt. Op een rit naar Blues café Crossroads Antwerpen zondag had ik Pink Floyd mee, De dubbelaar Delicate sound of thunder. In het meer dan mooie Learning to fly komt de zin voorbij: "Can't keep my eyes from the circling skies, Tongue-tied and twisted Just an earth-bound misfit, I" Ik heb dat lang gehoord als: Can't keep my eyes from the circle in the skies Don't try to twist it, Just an earth-bound misfit eye: Ik had dat geînterpreteerd als dat de man zijn ogen niet van de zon kon houden en de zon zag als een op de aarde gericht misvormd oog. Mis dus. Het blijft een schitterend nummer. Voorzover ik begrijp gaat het alleen over de extatische ervaringen van iemand die de eerste vlieglessen krijgt en die ultieme vrijheid proeft. Het blijft een geweldige klassieker...

2 maart 2011, uitverkoren

Vele zijn geroepen, maer weynige uytvercoren, het bekende spreekwoord, vrij naar Mattheus XXII vers 14. Godsdienstig maar zeker ook maatschappelijk vaak van toepassing. In de muziekindustrie gaat dit duidelijk ook op. We zijn inmiddels gewend aan de talentenjachten, Idols, The voice of Holland, X factor, op zoek naar Evita, Mary Poppins, Jozef, Kane, Zorro, waar zoeken we niet naar? Vooral de voorrondes leveren een vrachtlading wannabees op. Zangers en zangeressen die tenenkrommend voor de camera duidelijk maken dat ze geen familie of vrienden hebben die bij machte waren ze te behoeden voor deze afgang. Weet wat je waard bent is mijn motto. Ook voor coverband muzikanten. Maar even dicht bij huis, op het prikbord van Zeelandnet de muzikanten rubriek. De een vindt zichzelf nog beter dan de ander. Schreeuwende teksten moeten de potentiële feestvierder overhalen juist die band te boeken. Wij niet. Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg. Bandover, gewoon een gezellig stuk entertainment, lekkere muziek, zo close mogelijk bij het origineel. Wij doen ons best en spelen alleen voor ons plezier. Wij gaan echt nooit naar X factor...

23 februari 2011, the healer

John Lee Hooker maakte in 1989 zijn album 'The Healer'. De muzikant met zijn muziek als genezer. Carlos Santana op gitaar, heerlijk. Dat muziek van invloed is op je stemming is een open deur intrappen. Of het ook echt helend werkt bij ziekte? Ik denk van wel. Goede muziek geeft troost, leidt af, pept je op. Ik, en u vast ook, ken aardig wat mensen die te kampen hebben met verschillende smerige ziekten. Zij zouden voor geen goud hun muziek willen missen, de een om het te maken, de ander om het via de Rawa aan luisteraars door te geven of er gewoon lekker naar te luisteren op de Top 2000. Ze stuurde me daar een mail over. En als je die Top 2000 doorloopt op zoek naar jeugdsentiment dan kom je op 670 de dokter zelf tegen: Dr. Hook met zijn Sylvia's Mother. Als dat niet een beetje meewerkt aan een genezingsproces dan weet ik het niet meer... Iedereen die dit leest en zich herkent: Kop op, beterschap van Onslow.

22 februari 2011, het wordt zomer!

Buiten is het vriesweer maar onmiskenbaar wordt het zomer, zeker in mijn hoofd. Een email bereikte mij via de verzendlijst van het bluesfestival van Cognac. Vaste prik in juli een week jammen met de muzikanten van het Crossroads bluescafé Antwerpen. Ik lees vandaag dat op donderdag 7 juli om 23.30 uur op het hoofdpodium in het stadspark staan: ZZ top! En of dat al niet genoeg is zaterdag 9 juli om 22.30 uur Guy Forsyth een van mijn persoonlijke helden op het Eden Blues podium. De Pineau Charentes zal smaken, het idee van een warme zomeravond met een murw beukend Gimmi all your lovin' brullend door het stadspark, of een groovend Don't turn me in dat doet in één klap een kouwe kutwinter met een sombere februarimaand als sneeuw voor de zon verdwijnen. Summer 2011 started today, on the 22nd of february...

21 februari 2011, collega's bedankt

Waar zouden we zijn zonder onze eigen collega's van het werk? Ze vragen naar de band, de vorderingen en er zijn er zelfs die op gezette tijden een keer komen kijken en luisteren. Of je nu in het ziekenhuis Goes werkt of elders. Wij waarderen dat zeer. Je collega's vallen voor je in en helpen je met het ruilen van een dienst als de band weer eens moet spelen. Het eeuwige dilemma van de amateurmuzikant. Dick ik ben blij met je postieve commentaar. Als in de Blues Brothers film zou ik zeggen: "spread the word", en in jouw geval vooral in Domburg, daar willen we graag nog eens spelen. En Rinus natuurlijk, ook bekend als Huberduuk onder intimi. Altijd bezig met muziek, geïnteresseerd in de band. Zaterdag jongstleden nog als invaldrummer meegespeeld met Humoreske in de Schouwburg Middelburg. Hij tipte me nog op een aardig filmpje op You Tube, een Amerikaan, Tim Jackson een meester in sticking techniek op de snaredrum, sneller dan snel. En Bram die gisteren de middagdienst van me overnam zodat wij naar de Fiets konden. Beste collega's we zeggen het te weinig: bedankt, zonder jullie was het allemaal een stuk lastiger...

16 februari 2011, speel eens mee

Inderdaad, passieve lezer, word eens actief en speel eens mee. Nou nou, hoor ik u zeggen, waar haal ik dat geld vandaan voor een duur drumstel of prijzige gitaar? Nee, we gaan voor de kleine beurs dit keer. U gaat gewoon naar de muziekwinkel en haalt daar een bluesharpje, ja zo'n mondharmonica, precies! Lekker handzaam, kan overal mee naar toe. Oefenen kan achter het stuur in de file en thuis staat heel You Tube vol met tracks waar u zo op mee kunt spelen. Wat dacht ik van een partijtje ? jammen in G. Ik zie u binnenkort bij een jamsessie, zet ik er een live shuffle achter, op naar de eeuwige roem...

15 februari 2011, het blijft in je kop zitten

Iedereen kent dat. Een liedje dat je hoort, meeneuriet en dat vervolgens niet meer uit je kop te rammen is. Muzikanten in coverbands hebben dat geregeld. Je draait een nummer grijs om alle ins en outs ervan te kennen. Waar zitten de breaks? waar valt de bas precies in, hoeveel maten duurt de gitaarsolo? En dan loop je de dag erop je rondje te joggen met dat nummer tussen je oren. Je past het tempo iets aan zodat het overeenkomt met de cadans van de loopritme. Niets aan te doen, mee leren leven. Het overkwam mij bij het nummer dat ik eigenlijk zocht van de Pasadena Roof Orchestra maar in eerste aanleg niet kon vinden. Ik schreef er al iets over op 21 januari jl. Het nummer waar de band naar vernoemd is, Home in Pasadena. In de tekst aan het begin wordt gezongen: "Oh my railwaystation, Oh you Pullman train". Probeer het eens zou ik zeggen. Als je een beetje affiniteit hebt met dit soort muziek, op zijn tijd gecharmeerd bent van de Sousafoon in plaats van een basgitaar (sorry Elias) dan bestaat er een goede kans dat dit nummer ergens in uw hoofd blijft hangen. Het kan zelfs aardig wetenschappelijk verklaard worden. Het gebeurt allemaal in de auditieve hersenschors, 't is maar een weet.

5 februari 2011, The Knack, My Sharona en Bruce Gary

Na een week My Sharona te hebben grijsgedraaid ga je op het internet eens zoeken naar de geschiedenis van die band, dat nummer, The Knack en die energieke drummer. 10 Weken nummer 1 in de USA in 1979. Op de site van de band staat hun geschiedenis en dan blijkt dat de leadzanger Doug Fieger (februari 2010) en de drummer Bruce Gary (2006) beiden zijn overleden. Dat heb je als je muziek uit de 'ouwe doos' speelt wel vaker natuurlijk. Op de site van de band wordt Bruce Gary herdacht. Die megahit My Sharona is na 1979 een paar keer fors herboren zoals in Ben Stiller's film Reality bites, in een reclame voor een casino en voor Oatibix bites een soort graanontbijt. Zoals wel vaker bij tv commercials komt het nummer zelf dan ook weer de hitlijsten in. Wat een meesterwerkje, wat een kracht, meer dan 30 jaar oud en springlevend. Ooh my little pretty one, pretty one. When you gonna give me some time, Sharona...

1 februari 2011, Rick K. and the Allnighters

Al surfend stuitte ik op de AD site op de winnaar van de Web Video Award 2010, de video van de band Rick K. and the Allnighters. Wat ik altijd al gevonden heb bij live muziek wordt hier wel erg nadrukkelijk gebracht: het motto 'het oog wil ook wat'. Het gaat om het geheel, de muziek en de show, de aankleding, het licht en meer.... Wat deze drummer er mee doet gaat je voorstellingsvermogen te buiten. 'That drummer's a fucking legend' staat veelzeggend als commentaar onder het bewuste You Tube filmpje. Onslow betuigt bij deze in de brainwave zijn diep respect aan deze 'king of show'....keep up the good work man....

29 januari 2011, het betere drumwerk

Na een oefenavondje Kiss (sure know something) en Stealers Wheel (Stuck in the middle with you) tevreden terugblikkend komt nu het echte werk: The Knack, My Sharona. Hier worden de DW 14 en 16 inch toms op de proef gesteld. Het moet hard, ruig, precies en 100 %. De hele song is opgebouwd rond de energie die de drummer genereert. We gaan er voor. Deed de drummer van Nirvana het rustig aan? Ik dacht het niet. Zelfs bij de Chipmunks beukt de drummer er lustig op los, zo hoort het.

21 januari 2011, TIP van Onslow

Bij het graven in muzikale herinneringen van begin jaren 70 stuitte ik op het onvolprezen Britse, Pasadena Roof Orchestra. Muziek van rond de Tweede Wereldoorlog, Charlestons, heerlijk ritme. En actueel. Komende zondag 23 januari staat het orkest in concertgebouw Amsterdam. Wat een geweldige muzikanten, wat een groove, wat een show. Muziek met een snuifje Vaudeville theater. Kijk en luister eens naar Egyptian Ella bijvoorbeeld. Het sluit aan bij de ontwikkeling die we de laatste tijd in de popmuziek steeds meer zien. Vergelijk dit maar eens met Caro Emerald, ook heel 'jaren 30' in haar sound en haar looks. Winnares van de Popprijs 2010. Zou de eeuwige golfbeweging in de muziek nu dan toch eindelijk van de levenloze mechanische digitale dance shit langzaam weer ombuigen naar echte muziek, echte muzikanten, echte vakmensen die samen hun geluidskunst in elkaar sleutelen? Laten we het hopen... weg met de digitale drums, terug naar het oude handwerk...

19 januari 2011, Filmpjes op YOU TUBE

We hadden ooit al eens een filmpje op You Tube gezet, Janis Joplin, piece of my heart maar outdoors was er nog niets gefilmd. Marcellus Wellus heeft niet zo'n vaste hand maar wel goede oren. Erg handig als je de geluidsman van een band bent natuurlijk. Het product staat trots op het Nieuws van de Dag uitgestald met hyperlink en al, CCR's I put a spell on you doet het goed vanaf een koude oplegger, goed geluid, weinig publiek, toch leuk om terug te zien. Eindelijk wat geluid op de site...

16 januari 2011, Stuck in the middle

Na een memorabele avond met de mannen van Big Chief Sugar in de Concurrent is het "back to work". Op de oefenlijst is terecht gekomen stuck in the middle with you van Stealers Wheel. Heel toepasselijk net na het overlijden van Gerry Rafferty. We moeten hem een tribute brengen. Maar ja Onslow, daar zit een probleem. De hand clap in dit nummer moet erin. Telt u even mee? Er wordt geklapt op de 2e tel, de 4e tel en op de 2e helft van de 4e tel. In drummersjargon is dat dus op de 2 en de 4-uh. Op de tomarm van de DW kan een digitale pad van de Alesis DM5 kit vastgezet worden. De handclap erin programmeren en dan natuurlijk dat kunstje oefenen. Komt wellicht nog eens van pas als we ooit clap for the wolfman van the Guess Who gaan spelen?

15 januari 2011, buiten optreden in de winter

Wat gaan jullie doen? Buiten spelen op 15 januari? Ja lezer, Onslow heeft ook wel achter 't oor gekrabd. Toch maar gedaan. Geen spijt. Op een oplegger alles opgesteld en gaan met die banaan. En wat blijkt.... de beste sound ever. De oplegger van Wielemaker werkt als een grote klankkast van een contrabas. Alle geluid wordt gemixt tot een mooi geheel. Wel fris, weinig publiek, toch heerlijk gespeeld. In het enthousiasme af en toe iets te hard geslagen op de DW. Hij geeft ook zo'n mooi geluid, wat een resonantie, wat een vette lage bass, het was genieten. Souburg, we komen graag nog eens terug in de zomer op net zo'n mooie Wielemaker contrabaskast, dan graag een biertje erbij in plaats van glühwein en erwtensoep. Om met Neil Diamond te spreken: liefst op een hot august night...

7 januari 2011, Jam in Antwerpen

Zeker, het leven gaat door, 2011 in en de draad weer oppakken. Vakantieplannen maken. Onslow, Cognac weer dit jaar, het bluesfestival? Als 't even kan... zeker, te mooi om over te slaan. En jammen in het home of the blues, de Crossroads Antwerpen? Ja, ook dat, ook te mooi om over te slaan. Heerlijk met Henri op de Hammond. Suzy en Jan van der Stappen hebben de Antwaarpse Bollekes (De Koninck) klaar staan. En Vlaamse friet op de terugweg uiteraard. En dan Jo, een van de wijste Belgen. Hij onderschrijft zijn mail standaard met volgende levenswijsheid: There is more stupidity than oxygen in the world, and it has a longer shelf life. Hoe waar. Die Belgen zijn niet gek, Onslow weet beter...

3 januari 2011, goede voornemens

Natuurlijk Onslow, ook jij moet eraan geloven. Goede voornemens. De feestdagen kilootjes eraf, en natuurlijk bij alle repetities je huiswerk gedaan. Netjes geluisterd naar het origineel, iedere break kennen, weten waar je accentjes zitten, hoe sla je het eind af? Zeker Onslow, het kan altijd beter. Bas en drum zijn het fundament onder het bouwwerk dat Bandover heet. Als die fundering niet stabiel is kan het gebouw dat daarop steunt ook niet goed zijn. Dan krijg je iets dat lijkt op deze coverband, en dat wil je echt niet... Nee, Onslow, terwijl jij dieet houdt kun je maar beter vaak naar de oefen-CD luisteren en oefenen, oefenen oefenen tot je een ons weegt...

29 december 2010, op naar 2011

Met een optreden voor de boeg op 15 januari, een optie voor café de Fiets Zoutelande en Panta Rhei in Vlissingen gaan we vol goede moed 2011 in. Wat zal het jaar ons brengen? Zeker veel nieuwe nummers. Mooie uitbreidingen van het repertoire. Deze tijd van het jaar is de tijd van terugblik en van de top 2000. Er komen weer veel oude klassiekers uit je radio. Inspiratie genoeg dus aan het eind van het jaar. Vanochtend, op weg naar Domburg moest de radio even harder bij Cream van Prince. Wat een nummer, wat een beat. Die drummer vergeet je nooit met zijn dikke nek en zijn aparte hoedje. Kent u 'm nog? Strak als een metronoom. Luister even: Cream, Prince. Als je dat hoort kun je niet meer stilzitten. Zou Diana het Hammond orgeltje kunnen nadoen op gitaar? Moet kunnen. En er is nog zoveel meer lekkers in die top 2000. Een grote muzikale snoepwinkel. We gaan er wat moois van maken in 2011. Prettige jaarwisseling allemaal...

19 december 2010, De snelkookpan

Soms is een optreden net een soort snelkookpan. In het begin nog wat fris, maar de pan is aardig gevuld. Af en toe gaat de deksel van hotel Kodde in Aagtekerke even open om nog een paar verse ingrediënten toe te laten, de band is als de gasvlam onder de pan, langzaam maar zeker gaat het borrelen, de waterdamp loopt langs de ramen en de massa gaat langzaam maar zeker koken. De temperatuur stijgt. Na Wooly Bully lijkt het of de soep op smaak is. Even proeven... Nee, nog niet, we want more, ok dan, een beetje van jezelf en een beetje van Maggi. Even nog een snuifje Tina Turner, een eetlepel Nutbush erbij. Het is bijna goed, het enige dat ontbreekt is....... wat ACDC. Met de klokken van Hells Bells wordt het gas vol open gedraaid, de pan komt op stoom en gaat fluiten. Dit is het ideale recept op een winterse avond met 25 cm sneeuw buiten op het Walcherse poollandschap na een winterse Aagtekerkerun. Smakelijk eten... hardlopen maakt hongerig...

14 december 2010, Heaven on earth

Why would one travel 340 miles, including a ferry, to make some music? Well, if you have never been to Greenlow near Melbourn you just don't understand. No stiff upper lips there. No, it's more an 'Alice in Wonderland' experience. The rabbit hole is a bungalow, litteraly created, constructed bij Chris and Lesley Walls. It's a permanent stage where musicians mix with colorful people who are beautiful on the outside aswell as on the inside. From all walks of life they gather together in this safe-heaven, a litte piece of heaven on earth. Hospitality and tolerance are lifted to a whole new dimension, and the musicians are easily infected by this positive vibe. Why do people elsewhere find it so hard to connect in a similar way? Society would be a so much better place if all men and women (as Shakespeare rightly said: merely players on the worlds stage) treated each other in the Walls-way. Being back on the continent again monday evening it's like waking up and remembering a nice dream. Once you tasted from this treat you want to have more. And we will.... To say it musically (thanks Vera Lynn) We'll meet again, don't know where don't know when... I fall asleep and dream a dream about a Woodstock-like festival on a hillside near a bungalow. Three days of love and peace. As a see the colorful crowd a song comes to mind.... beautiful people.

2 december 2010, Sweet child of mine

Beste lezer, soms hoor je een klassieker, in de kroeg. Iedereen brult mee. Simpel stuk rock and roll dus. Tot je het als jezelf respecterende coverband wil nadoen. Zo ook de Guns 'n Roses hit sweet child of mine. Wat een lekker stuk muziek. Iedereen luistert het uit en dan gaat het op een oefenavond de kookpot in. Eli(b)as heeft zijn huiswerk gedaan. Moet ook wel want zeker het begin is mooi solowerk voor de bas. Dan accenten, rifjes, even links en rechts een tik dubbel, dan net weer anders, dan wordt er een stukje 1 maal gezongen, even later weer 2 maal, dan een opmaat met triolen, richting het eind een serie tricky accenten. We gaan dat onder de knie krijgen. Hopelijk mogen we het de volgende keer voor u laten horen beste lezer. We hopen dat het in de zaal net zo makkelijk klinkt als wij eerst dachten dat het was...Oh, sweet child of mine...

29 november 2010, The nightclub

Oh lezer, kent u dat? Je droomt van flarden waarheid die doorspekt worden met illusie en hersenschimmen. Als je wakker wordt weet je het nog half. Onslow heeft dat geregeld, zo ook afgelopen nacht. Achter zijn drums zat -ie- daar, in La Cage aux folles, of was het le Moulin Rouge? Nee, ze spraken Engels, het was een of andere louche club in noord Londen. Prachtige dames in een vooroorlogs charleston decor. Ze gingen wel allemaal naar het herentoilet. En voor de band De Diva, met haar stola, volledig opgenomen in het boudoirachtige tafereel. Are you from Holland? No, we're all the was from New and Saint Joosland, specially for you.... Voulez vous coucher avec moi, ce soir? Als een lekker blondje met een donkerbruine stem "hello baby" in je oor fluistert word je wakker. Soms lopen fantasie en werkelijkheid wat door elkaar....

21 november 2010, Domheid

De grootste maatschappelijke bedreiging is Domheid. Met een hoofdletter inderdaad. Muzikanten ken ik door de jaren heen als mensen met een 'wereldburger' instelling. Een breed blikveld, brede interesse en een 'open mind'. In het maatschappelijk verkeer stuit je helaas lijkt het steeds vaker op domme mensen. De domheid van deze mensen genereert onvermogen om conflicten op te lossen, een gevoel van achtergesteld zijn, minder zijn, minder hebben. Het veroorzaakt gedrag om de domheid te verbloemen, te camoufleren. Dikke auto's, gouden horloges. Het maakt dat je je aansluit bij een club gelijkgestemden die uiteraard ook niet slim zijn. Samen sterk, met zijn allen redden we het wel. Met die club kom je samen tot de conclusie dat je gelijk hebt en dat je onrechtvaardig wordt behandeld en dan is verder alles gelegitimeerd. Domheid, kortzichtigheid en tunnelvisie. Als dergelijke randdebielen de spoedeisende hulp van een ziekenhuis terroriseren worden ze niet aangepakt, nee dan moet het personeel op agressietraining. Jammer. Iedereen zou in een band moeten spelen, creatief bezig zijn, ten dienste van je publiek. Het zou velen de ogen openen, een breder blikveld geven. Let wel op! Het is goed je te realiseren dat 'dom' in deze context iets anders is dan niet-intelligent zijn. Wij kennen allemaal niet-intelligente mensen, mongooltjes, met het down syndroom. In deze context zijn die absoluut niet dom, nee eerder slimmer. Mooie, vaak zeer muzikale mensen. Zij zullen nooit die domme dingen doen die die domme mensen doen...

19 november 2010, Highway to hell, Hells bells, Run DMC

Even een brainwave zonder veel commentaar. Verbreed je horizon. Denk eens 'out of the box' als het ware. Het kan in de muziek ook anders, buiten het platgelopen pad. The hayseed Dixies weten dat maar al te goed. Hun Hillbilly bluegrass versies van bekende rocknummers zijn hilarisch en zeer goed uitgevoerd. Wat een band. Kijk en luister eens naar twee ACDC klassiekers en wat ze daar van maken, en hells bells. Heerlijk toch? Howdy mam, you wanna hear my steelguitar? I'll play you some Run DMC and Aerosmith... Aerosmith

31 oktober 2010, JAZZ

Er is zo veel moois lezer. Als je als drummer ooit jazz en bigband hebt gedrumd blijft dat deel altijd een beetje jeuk genereren als je de herkenbare jazz swingbeat hoort. Voor de brainwave dus maar eens even de onvolprezen you-tube opgegaan en enkel gezocht op het woord JAZZ. Dan is de eerste hit die je krijgt Herbie Hancock met zijn Cantalope Island. Ruim 9 minuten vette swing in een prima beeld en geluidkwaliteit, ook op full screen mode. Dat is wel eens wat minder links en rechts op de Tube. Let op de drummer die moeiteloos het hele nummer door met zijn linkervoet achtste noten stampt en zo de drive erin houdt. Dat is Jack Dejohnette, een naam om te onthouden. Onslow heeft Herbie Hancock thuis gevangen met de digitale hard disk decoder van een nachtelijke Mezzo uitzending. Daar met Vinnie Colaiuta op drums, ook met Cantalope Island. Colaiuta, een naam om met respect uit te spreken. Wat is er toch veel moois onder de zon...

29 oktober 2010, Vroegâh had je goeie muziek...

Jazeker lezer, Vroegâh had je goeie muziek. Begin jaren 70. Earth and Fire, Focus, Supersister, te veel om op te noemen. Nu hebben een paar noeste werkers een website gebouwd die alle top 100's door de jaren heen in de vorm van bijna allemaal hyperlinks weergeeft. Het doorklikken naar de youtube trekt herinneringen los aan vroeger tijden, de schoolfeesten, je eerste vriendin, de eerste band waarin je op een wrak drumstel speelde. Kijk eens op de site van Top 40 jaarlijsten, een waar feest van herkenning. Wijntje erbij en de zakdoek. 10 CC, I'm not in love......

28 oktober 2010, het pruimenlied

Soms kom je in het land van schone kunsten iets tegen dat je boeit, je overweldigt en dat op de een of andere manier blijft hangen. Zo ook de opmerkelijke film de helaasheid der dingen (met dank aan Film 1), een prachtig geportretteerd tijdsbeeld van de onderlaag van de Belgische sociale klasse en hoe zich een jongeman daaruit omhoogworstelt. Omdat Onslow uiteraard in de muziek is geïnteresseerd kan u als lezer het prachtige Belgische zuiplied uit vroeger tijden niet worden onthouden: Het pruimenlied
"het wonder is geschied, het wonder is geschied, mijn pruim is nat en het regent niet". Welk een dichterlijk hoogstandje. Om niet te spreken van het "tettenlied" Hoe waar is de stellige inhoud van dit Belgisch meesterwerk, als het juist is geciteerd uiteraard: "Eentje is te weinig en drêj is te veel en als ze 'n bitje uiteen staan dan kijkt 'm 'n bitje scheel". Er komt duidelijk meer goeds uit België dan enkel trappistenbier en bonbons...

24 oktober 2010, het kloppend hart is binnen

Ja beste lezer, het duurt even maar dan heb je ook wat. De nieuwe Drum Workshop snaredrum en de 14 inch staande tom zijn binnen. Custom made in the USA in Oxnard Californië. Wat een juweel. De snaredrum is het kloppend hart van elk drumstel. Een precisie apparaat dat getuned moet worden, bovenvel, ondervel, snarenmat. Zelfs de lichtste ghost-notes blijven gashelder op dit pronkstuk. We gaan samen nog veel fijne uren doormaken. matty bedankt, hij is geweldig.

26 september 2010, Wonder der techniek

Wat gaat het toch hard met de techniek. Ik weet nog goed hoe je vroeger startklaar met een cassettedeck bij de uitzending van de Veronica top 40 klaarzat om nadien je favoriete bands nog eens terug te kunnen horen op het cassettedeck, bandje terugdraaien met een potlood en opnieuw luisteren. En maar hopen dat die DJ's er niet te veel doorheen gepraat hadden en dat je een relatief 'schone' opname had. Daarna over op de single, de LP, en weer later de grote stap vooruit, niet alleen geluid maar ook beeld: de videoband, en weer later nóg beter geluid, de CD, de DVD, en nu is er de Blu-ray in het home cinema system! Zeker Onslow je moet met je tijd meegaan. En dan af en toe een schijfje aanschaffen. Zoals vandaag, beste lezer, koopzondag bij de Mediamarkt Middelburg. Langs de rekken, zou hij er zijn ja of nee? En ja, op Blu-Ray, 10 juli 1996 live in Plaza de Toros de Las Ventas in Madrid AC☇DC's No Bull. Een trofee! Daar gaan we vanavond eens lekker voor zitten. Biertje erbij, bakje pinda's, ...kippenvel...

25 september 2010, Great Britain, be prepared!

OK Onslow, a challenge, write your brainwave in proper English. For the second time Bandover is going to visit Great Britain. From the 10th to 12 december we will rock Paul's balls. Paul, alias Batman, arranges for Bandover tot play on friday and sunday. And inbetween the highlight will be saterday when we are going to watch Paul's Lipstick Torpedos on a gig. We will be able to see with our own eyes what a bunch of crazy brits can do to an 80 % drunk audience. And you never know what the Diva and her sister will do when they are provoced tot join the Torpedos on stage. At last, a real female touch to their performance. And the ultimate question: will Batman jump in at any time? You never know. As we say in Holland Paul: 'It's all in a days job for bicycle-repairman'. Yes Onslow, the great Great Britain tour of Cambridge and surrounding area in december by the Dutch Motherf*ckers featuring inspector Onslow is a fact. Cambridge here we come. And maybe, just maybe, we can do something together like this? It will be a weekend to remember, that's one thing for sure. I forsee a headache till Christmas....Leave me alone....'I will be lonely this Christmas', MUD shut up...

22 september 2010, Hells bells

Zware kerkklokken luiden de muziek in van de band die haar naam heeft van wisselstroom - gelijkstroom (alternating current/direct current). Jazeker AC/DC! Hells Bells. Rock & Roll aan de heavy metal kant. Wat een heerlijk materiaal, en wat valt er veel van de AC/DC boom te plukken. We gaan na Hells bells op het slechte pad, the highway to hell, om naadloos door te pompen naar A whole lotta Rosie. Ooh, Rosie, she steals the show she ain't exactly small, Ain't no skin and bone... maar dat moet onze Diva zelf onder het pseudoniem Rosie zijn... Nee Onslow, dat is wishful thinking. Het nummer is al uit 1977. Toen konden Angus en Malcolm Young dit nog nooit over onze Diva geschreven hebben. Het maakt niet uit, je mag het begin vol meehakken op je drums met steeds die mooie rustige breaks enkel op je Mastersound hi-hats. Wanna tell you a story, 'bout a woman I know....

14 september 2010, horny rock-bitch mothers

Hele dagen in de sportkantine hangen is niet ideaal, maar heb je als hobby muziek dan is het thuis ook wel eens slikken. Financieel vloeit er nogal eens wat weg naar de muziekwinkels in de Benelux en Duitsland. Pa heeft weer een setje hi-hat bekkens op het oog, basversterkertje, ma wil een gitaartje, ook mooi. Niet die snelle hatchback, nee het wordt die logge stationcar, daar kunnen ma haar versterkers en monitorboxen in. En dan oefenen, elke week een avond weg, oppas voor de kids regelen. Maar je hebt dan wel een 'horny rock-bitch mother' natuurlijk. Je kunt wel op school zeggen dat je moeder gisteren de kroeg platgespeeld heeft, dat komt anders over dan dat ze is wezen squashen dunkt mij.
Laten we eens stil staan bij ons thuisblijvers die verplicht uren meeluisteren in de auto met de oefen CD. Die braaf wachten tot ma om 3 uur 's nachts weer eens thuiskomt. Achter iedere muzikant staat een geduldig meeluisterende partner die natuurlijk snapt hoe lastig die gitaarrifjes zijn die je tot vervelens toe oefent. Hulde aan die thuisblijvers die het mogelijk maken dat Bandover draait. Onslow is ze allemaal eeuwig dankbaar...van de oudste tot de kleine Morrison, hulde, niets dan hulde...

12 september 2010, We pinken een traan weg

Ik ben niet goed in geheimpjes bewaren beste lezer. Maandenlang hebben we in het geniep een optreden voorbereid voor Ad en Lia. Deze twee tortelduifjes zijn zo gelukkig met elkaar dat ze dat moet hun hele vriendenkring willen delen, en onderdeel van de pret is...Bandover. In de Zoutelandse fiets bouwen we een feestje en dan...speciaal voor hen ingestudeerd: still in love with you van Gary Moore. Dat speel je in een keer door met Y en T's I believe in you en dan houd je het niet meer droog. Leve de liefde op een zwoele nazomeravond in Zoutelande...kissie kissie...

9 september 2010, Beschuit met rose muisjes!

Beste lezer, met oneindig veel dank aan de geestelijk vader, grafisch ontwerper Jasper Mallekoote geeft Bandover u kennis van de geboorte van de (virtuele) Bandover Bitch. Geestelijk vader en dochter maken het goed. Binnenkort zal ze te bewonderen zijn op de website en op de band banner live on stage. Het is een gezonde, uiteraard bukkende, spruit en zo te zien kan deze diva zelf beter borstvoeding geven dan krijgen. Wat is ze mooi. Wij hopen dat u haar vaak zult gaan zien op de Zeeuwse podia en in de kroegen. Namens de band, Onslow.

5 september 2010, Cognac in Antwerpen

Geniet van het leven. Vandaag gaat Onslow na een oproep van de Almachtige Goeroe der Hammonds Henri's Hammonds, de founding father van de Cognac blues reizen naar de Mechelse Steenweg 8 Antwerpen, de Crossroads, om plechtig de in juli in Cognac als blijk van waardering verkregen fles Cognac te ledigen in het gezelschap van de leden van het geheim genootschap der Cognacgangers. Geen Vrijmetselaars, Opus Dei of wat dan ook, nee het genootschap der levensgenieters, die zowel het Bolleke De Koninck als de Cognac op waarde weten te schatten. Het warme bad der muzikale vriendschap zal verkwikken. De Belgische frieten na afloop zullen smaken. Henri, zet de Lesley maar vast aan, we're on our way...

30 augustus 2010, Remo Coated Emperors

Als je de ultieme sound zoekt, de toms zoals ze klinken bij de onvolprezen Max Sansalone dan moet je soms mazzel hebben. Ik stuitte in een van Max's filmpjes op youtube op een commentaar van een lezer die hem vroeg welke vellen hij op zijn toms had. Max gebruikt dus Remo Coated Emperors volgens funky drum solo waar hij zijn nieuwe fidock bubinga snaredrum laat horen. Op naar Den Dekker Kapelle, 10, 12 en 16 inch Coated Emperors gehaald. Thanx Max, ze klinken warm en geven een volle attack met een krachtige resonantie. Nog even wachten Onslow, september komt je 14 inch tom en....je DW snaredrum. Wat zal het een feest zijn....drummers heaven.

21 augustus 2010, niks gedronken, toch bezopen

Ja beste lezer, het was me wat aan boord van de Derra. Wat een avond. Het mooiste feestweer van de wereld, een top BBQ, een huwelijksaanzoek van captain Eric dat met een volmondig 'ja' werd beantwoord, romantiek aan de waterkant op het sluizencomplex van Terneuzen, en als Gary Moore's Still in love with you de op het aanzoek volgende omhelzing begeleidt dan word je een beetje licht in je hoofd, een enkeling dronken van geluk. (Of komt het omdat je staat te wankelen na het voorbijvaren van een binnenschip...) Een zwoele zomernacht, Derra Ahoy, het was een mooi nautisch muzikaal avontuur, Captain Jack Sparrow bedankt, trossen los, goede vaart....Bandover

9 augustus 2010, we gaan varen

Ja Onslow, wie had dat gedacht. Een balletje kan raar rollen. Zit je op de Place du Canton in Cognac loop je een Terneuzense reder tegen het lijf, uiteraard een (blues-) muziekliefhebber. Op 21 augustus gaat het gebeuren, Bandover ter zee! Op de omgebouwde sleper de Derra zullen we een feestje gaan bouwen. Dan gaat Erik kennis maken met de Diva, onze Diana en de Fenderfucker. Als we maar niet zeeziek worden....meisje ik ben een zeeman....op de woelige baren.... Nee, Gimme all your lovin' zal over de Schelde schalmen. Erik, you ain't seen nothing yet zal ik maar zeggen...

23 juli 2010, Cognac!

Ja Onslow, het is weer zover. Na 2009 overgeslagen te hebben dit jaar met je drums 900 km afzakken naar Cognac, warme straatstenen, croissants, vin rouge (un petit canon s'il vous plaît), famille Truffi, café du Canton. Met je eigen bassman en je Belgische vrienden muziek maken tot laat, dancing in de streets. Entrecôte frites au sauce roquefort. Wat is het leven toch goed. Wat zal de DW klinken, de Hammond van Henri met Lesliebox ook natuurlijk, het echte geluid uit begin jaren 60. De wijn zal stromen als het water in de Charente. We verzorgen de jamsessie op de Place du Canton gedurende het hele blues festival van Cognac van 27 juli tot en met 1 augustus. Bluesvrienden van de hele aardbol ontmoeten elkaar daar en jammen mee op de Place du Canton. Wat zal deze week dit jaar weer brengen? Boogie-man, pak je piano. Slow blues in A: My baby left me, nothing more to loose. I just can't stop crying, boy I've got the blues....

22 juni 2010, een Belgisch huwelijk!

Oh, lezer wat is de liefde toch mooi! Zojuist bereikte mij een e-mail uit België. Jo en Frieda gaan 13 augustus hun liefde bezegelen met een huwelijk. Ja Onslow, dan pink je een traantje weg. Ik weet hoeveel lentes zij telt, we hebben ooit op de camping in Cognac licht beneveld door de Pineau des Charentes haar verjaardag gevierd. Die beste Jo, de coole Belg die eeuwig jong lijkt te blijven heeft haar hart gestolen. Zij is ongetwijfeld op huwbare leeftijd. En de drumstokken mogen mee om het feest op gepaste wijze luister bij te zetten! Wat zullen we spelen? Wedding bells are gonna ring? True Love? Ik vermoed dat de T-bone shuffle het ook goed zal doen daar in Leopoldsburg. Of wordt het heel toepasselijk Neil Diamond's Hot August Night? Bij gebrek aan Pineau des Charente zullen we het repertoire 13 augustus bespreken onder het genot van een onvolprezen Belgische pint. Een bolleke De Koninck zal een zeer acceptabel alternatief zijn...

20 juni 2010, vijftig worden

Ja Onslow, als je vijftig wordt (je weet er alles van) ga je achter je oren krabben. Je hoopt ongeveer op de helft te zijn maar dat is slechts gissen. Wat gaat de toekomst ons brengen? Je bent nog fit en goed van doen, 50 en een still sexy. Dus, what the f*ck... party! Je huurt gewoon met een groep gelijkgestemde vrienden van bouwjaar 1960 of daaromtrent een zaal (of twee) af en je markeert dat moment in je leven door er een paar vette strepen onder te zetten. En als Bandover dan Creedence Clearwater Revival speelt, Peter Frampton, Play that funky music of Psycho Killer denk je met wat weemoed terug aan half de jaren zeventig toen de kinderen er nog niet waren, computers nog niet bestonden, de TV zwart-wit was en je reed in een eend, de Citroen 2CV. Och wat gaat het leven toch snel...Bandover bedankt. Geef me snel een biertje, de DJ begint, we gaan digitaal verder. Hij is heel 2010, gruwelijk vet cool. We dreunen de 21e eeuw in. Het was nog lang onrustig daar in Koudekerke...

13 juni 2010, the day after

Wat kan het leven toch heerlijk zijn. Men neme een sporttournooi, gezellige groep mensen, een tent, bier, een grote barbeque, Bandover op het podium en men make een feestje. Golddust woman van Fleetwood Mac voor het eerst live op de nieuwe DW drums. KT Tunstall (ook wel oneerbiedig mevrouw Tuinstoel geheten) op de 16 inch floortom. Naast je rollen uit de Eden basversterker moeiteloos de lage tonen, het staat stevig overeind. Oh wat heb ik een medelijden met al die mensen met andere hobby's. Je zal maar hele dagen moeten postzegels verzamelen, linedansen, theezakjes vouwen, 3-D kerstkaarten maken, nee Onslow, pak gauw de drumstokken en doe even de 50 ways to leave your lover lick... Dat helpt, het gaat al weer wat beter...

31 mei 2010, DVD besteld

Na you tube grijs te hebben gedraaid ga je voor het origineel, even naar Bol.com en voor nog geen tientje schaf je Boz Scaggs greatest hits live aan. 3 Dagen levertijd en dan kan hij in de DVD speler met de home entertainment set op 10, even geduld nog...

30 mei 2010, Max -groove- Sansalone

Soms kom je op het net juweeltjes tegen. Onder het pseudoniem Dimsunk heeft drummer Max Sansalone een keur aan grooves op you tube gezet. Deze man snapt het echt. Wat een mooie sound, wat een feel, wat een finesse. Elk veegje of tikje heeft zijn doel en wordt bewust neergezet. Of het nu funk, jazz of latin is, hij is de groove-king. Onslow oefent de Steve Gadd lick van Max en dat valt niet mee beste lezer. Probeer het zelf zou ik zeggen. Langzaam gaat het wel, 2 rechtervoet, 2 linkerhand, 2 rechterhand, 2 linkerhand en weer naar de rechtervoet. Om te spreken met Wayne en Garth van Wayne's world: We're not worthy Max, we're not worthy. Max Sansalone staat op eenzame hoogte op een altaartje...

18 mei 2010, Wat is ze mooi...

Oh Onslow. Heaven, I'm in heaven. And my heart beats so that I can hardly speak, and I seem to find the happiness I seek, when we're out together drumming cheek to cheek. Ja, Onslow heeft een maitresse, een DW collector's series in tobacco burst kleur met gouden hardware, een 20 inch diepe bassdrum en twee nieuwe Agean crashbekkens. Wat een baggervette sound, hiet gaat elke drummer van kwijlen, en wat is ze mooi. Nieuwe 5000 series standaarden maken het compleet, wat gaan we samen allemaal nog meemaken my lovely? Jij maakt de sound, Onslow maakt de groove, voulez vous coucher avec moi....
En als je dan in een roze wolk terugrijdt vanuit Lokeren en een bord langs de weg ziet dat de 'Night of de pommes' binnenkort plaatsvindt is het leven even een moment volmaakt...

9 mei 2010, het gaat gebeuren...

In de brainwave zijn ze al eens genoemd de DW drums. Mensen kunnen warm lopen voor mooie auto's of fotocamera's maar het mooiste is toch wel een mooie DW drumworkshop drumstel. Als je dan via internet in Lokeren komt bij matty zijn winkel dan rijd je daar eens langs. Het jongetje in de snoepwinkel... Meerdere DW's opgesteld. Dan de kogel door de kerk, hij gaat er komen. In juni zal Onslow met dubbele energie op zijn eigen DW spelen. Nog hoeveel nachtjes slapen? Dat wordt tellen Onslow...

25 april 2010, Oude muziek, jonge muzikanten

Als muzikant, soms pas 11 jaar met een trombone of op je 13e verjaardag met je saxofoon, kun je in de Big Band van de Zeeuwse muziekschool prachtige oude muziek (sommige stukken al van voor de Tweede Wereldoorlog) voor iets minder oude mensen laten herleven op een 'lazy sunday afternoon' Wat is het op zo'n moment toch weer mooi om muzikant te zijn als de ouwetjes in de zaal de muziek uit hun jeugd voorbij horen komen. En wat een kweekvijver van talent. Een bassist uit duizenden, wat zullen we nog veel van hem horen. En Joost op piano natuurlijk, even uit de losse pols dat subtiele intro neerzetten, ogenschijnlijk met de minste moeite. En wat een diversiteit op de playlist. Een bigband arrangement van Deep Purple's Smoke on the water is gewaagd. En dames-heren van de muziekschool, u kent het origineel toch wel? Neen??? Klik even hier Jazeker Onslow, hoor je Ian Paice drummen? Wat een slagwerkpartij! Wat een jeugdsentiment. Ian zal binnen niet al te lange tijd zelf in een bejaardenhuis zitten. Hopelijk hebben ze daar ook een keer een bigband die zijn zondagmiddag op komt luisteren...

22 april 2010, zon, zee, zomer

Voor jou Onslow, warmbloedig zomerminnend mens, gaat het langzaam maar zeker de goede kant op. Weg met die kou en sneeuw, open die ramen en deuren, buiten leven, muziek in de open lucht. Ergens augustus of september wordt het voor Bandover de Panta Rhei Vlissingen bij Willem Jan Buijs. Maar ook eind juli, du vin, du pain, du Boursin et du musique op het Bluesfestival Cognac in Frankrijk. Maar Onslow, dat duurt allemaal nog zo lang. Of zie ik daar op je prikbord een kaartje hangen voor Bluesfestival Kwadendamme in het hart van onze eigen Zak van Zuid Beveland? Ja, daar zal de eerste zon echt schijnen, al was het maar 's avonds op het podium bij de Nimmo Brothers uit Schotland.

18 april 2010, T-Bone shuffle

Soms lopen de geneugten van het leven in elkaar over. Goede muziek en lekker eten. Ja Onslow, waar kunnen ze je 's nachts voor wakker maken? Zoals Al Bundy zou zeggen: 'a nice juicy steak'. Inderdaad, een a-sociale T-bone steak. En daar hebben ze speciaal voor jou Onslow (the shuffle king) een mooie song van gemaakt, The T-bone shuffle. En waar haal je zo'n T-bone dan? Natuurlijk in het onvolprezen Café De Klos in Amsterdam. Ja, die Amsterdamse ambulancechauffeur weet goed de weg en die kent de 'place to be'. Het is wel een beetje 'de zonde des vleezes' maar het is zooo lekker....

4 APRIL 2010, BRUSSELMANS

Brusselmans, het literair genie van Vlaanderen. Opgegroeid in Hamme bij Brugge, niet ver van ons Zeeland vandaan. Gentenaar, de Deelder van België. Hij stelt op de kaft van zijn boeken: 'Hij wordt zowel verguisd als verafgood. Hij is een zeer belangrijk schrijver.' Op Hermanbrusselmans.com etaleert hij nog meer zelfkennis door zichzelf 'de mooie jonge oppergod van de Vlaamse letteren' te noemen. Wat een genot om zo tevreden te zijn met jezelf. Ja Onslow, er wordt met ontzag over hem gesproken. Waarom belandt hij in je brainwave? Een even simpele als duidelijke reden: Hij is drummer. Hij stelt zichzelf als middelpunt in zijn literaire werken waar naast drummen motorrijden en seksuele fantasieën de boventoon voeren. Wat in zijn snelkookbrein opborrelt belandt ongecensureerd op papier. In 1994 schreef hij als rijke hoogbegaafde drummer de in 2007 verfilmde roman 'ex-drummer' Zeker Onslow, Brusselmans moet net als jij het gelukzalige gevoel gekend hebben van de 'groove', als de band als één organisme pompt en de zaal laat koken, wat je losmaakt van het wereldse en in Hoger Sferen brengt. Alle gelukzalige primaire gedachten losmakend. Seks, drank, snelle motoren, drummen en meer. Veel denken het alleen Onslow, Brusselmans schrijft het ook nog eens op. Hij is inderdaad een zeer belangrijk schrijver...

3 APRIL 2010, TREES

Soms lopen relaties op de klippen Onslow, triest maar wel de realiteit. Trees (Trace Elliot) stond nog maar even op het prikbord van Zeelandnet en is via die datingsite bij een nieuwe lover terechtgekomen in Terneuzen op een jeugd pop podium. Ouwe trouwe basskast, brompot, grommend lage tonen monster. Moest plaatsmaken voor een jonge gespierde SWR toy-boy die de Diva en Diana moet gaan verwennen. Ach, vrouwen smelten nu eenmaal weg bij dat basgeluid, dat weten we al jaren. Klik even HIER en het wordt je meteen duidelijk. Wat is -ie- toch lekker laag...

29 MAART 2010, TONEEL (ALL THE WORLD'S A STAGE)

'All the world's a stage and all men and women merely players. Shakespeare wist het al. Goede live muziek is een lust voor het oor maar ja Onslow, het oog wil ook wat, een knipoog, een hip-shake, wat licht, wat beweging. Requisieten, een mooie achtergrond met een Marshall-muur en een opgesierde bassdrum met bandlogo. Een diva met glitter en een heuse jaren 30 stola. Een praatje tussendoor. Het gaat om het geheel. En de spelers natuurlijk. 'They have their exits and their entrances; And one man in his time plays many parts.' Ja Shakespeare, zeker. We spelen meerdere rollen in het leven. Die van muzikant is wel een van de leukste om te doen, ook nog eens op een heus toneel. Onslow, was je maar zo goed als zuster Engelien van de toneelvereniging Serooskerke, zo overtuigend als zij overkwam lukt jou dat nooit. Onslow buig nederig. (bow...) we're not worthy, we're not worthy...

23 MAART 2010, STEVE MILLER BAND

Wat is dat toch met Steve Miller die oude Rocker (bouwjaar 1943)? Hij speelt met zijn Keep on rockin' me baby nog elke zaal plat. En wat lezen we in zijn biografie: hij zat al op zijn 15e in high school in de klas met Boz Scaggs. Samen richten ze in 1968 de Steve Miller band op. Wikipedia Steve Miller. Zo veel talent bij elkaar op de juiste tijd en plaats. Tot grote hoogte hebben ze elkaar opgedreven, en wij mogen daar nog iedere keer van meegenieten. Oh Steve, (and Boz) please keep on rockin' us for the rest of our lives....

20 MAART 2010, DE JEUGD VAN TEGENWOORDIG

De jeugd van tegenwoordig... Zitten er daar nog bij die bij het zien van muzikanten de kriebels krijgen en denken: 'dat wil ik ook'. Gisteren in Grijpskerke klitte de dorpsjeugd vlak voor de band bij elkaar in de Gouwe Geit. Daar moet haast wel links of rechts een vonkje overgesprongen zijn. En bij het afbreken op straat spreek er je toevallig een. Een Hriepse jongeman die het gitaarspelen onlangs heeft opgepakt. Ja Fenderfucker, daar ligt een missie voor je, de vonk is over, maar hou dat vuurtje brandend. Vooral in het begin kan het vlammetje door veel invloeden nog doven. Nee, zo'n knaap moet gedreven zijn accoorden en rifs oefenen, in gedachten dromend van het moment dat hij stage-ready is. Onslow, ik weet het, wat is er mooier dan op een dag achter deze jonge gitarist op het podium te staan en hem te mogen begeleiden, mee te nemen in de wereld van de rock en blues. Het moment meemaken dat alle bloedende vingertoppen, zweet en tranen zich in een paar minuten uitbetalen, guitar-hero for real... Olie op dat vuur Onslow, benzine erop! Na al dat gemartel en gezweet op die jongensslaapkamer eindelijk een publiek dat naar je luistert en voor je applaudiseert! Kippenvel Onslow, Kippenvel...

19 MAART 2010, VOELT WAT ONWENNIG

Ach, de mensch, het gewoontedier. Hoe gewend zijn we aan onze partner, onze fiets, die oude jas en zeker ons muziekinstrument. Voor een buitenstaander is een gitaar een gitaar, een trommel een trommel. Niets is minder waar. In de tijd is het instrument naar je hand gezet. (Of je hand naar het instrument wellicht?) Vanavond spelen we op de drums en versterkers van Joyrock waarvoor onze dank. Ja Onslow, dat is spannend, hoe klinken die ketels? Hoe scherp is de snare? Of zie ik het goed, speel je een beetje vals en heb je je eigen 13 inch Zildjian Mastersound Hi-hats meegenomen? en je eigen bassdrum pedaal meegenomen? Zwemmen met droog haar noemen ze dat...

15 MAART 2010, MEN NEME EEN BAS

Men neme een gitaar met vier dikke snaren erop, stekker eraan, versterker en klaar is Kees. Veelal niet meer dan één noot tegelijk spelen, kind kan de was doen. Ja Eli(b)as dat dacht je misschien jaren geleden ook. Inmiddels ben je er wel achter dat er wat meer bij komt kijken voordat jouw lieve Trees (Trace Elliot) als een betonmolen zijn massieve vloer stort onder het muzikale Bandover bouwwerk. Knorrend vol heerlijk diep en laag geluid dat door het grootste deel van het publiek (cultuurbarbaren) onopgemerkt blijft, totdat je plots zou stoppen...
En hoe delicaat kan het toch klinken zo'n bas. Dat kan Jaco Pastorius ons nog wel een keertje voordoen. Ik weet het Eli(b)as... Men neme een Prozacje en belle de stichting korrelatie. Trek het je niet aan...

14 MAART 2010, GENESIS 3:19

Inderdaad bijbelvaste lezer, Genesis 3:19 was ook gisteren weer van toepassing. "In het zweet uws aanschijns zult gij brood eten, totdat gij tot de aarde wederkeert, dewijl gij daaruit genomen zijt;" Ja beste lezer, ook de Bandovers. Sjouwen met die boxen, die standaarden, die versterkers, iedere keer maar weer. Zelfs in Hrieps op een grindpad waar niets kan rollen 's nachts op de Dag des Heeren. Ja Onslow, ik weet het, jij bent stinkend jaloers op die rocksterren met groupies die dat voor je doen. Word wakker, je bent de vijftig gepasseerd en kalend... America's next Top Model ga je niet meer winnen. Nee Onslow, lees liever Exodus 20:17 nog eens door:
Gij zult niet begeren uws naasten huis, Gij zult niet begeren uws naasten vrouw, noch zijn dienstknecht, noch zijn dienstmaagd, noch zijn rund, noch zijn ezel, noch iets dat van uw naasten is, en dus ook niet uws naasten Groupies Onslow...

12 MAART 2010, OVERSPEL

Ja, muzikantenbloed kruipt waar het niet gaan kan Onslow. Ik weet, je bent trouw aan Bandover maar Oh wee als Koen van de Walle zijn gitaar grijpt en samen met Jan van den Berg op piano die heerlijke rifs van Vidar Busk, Alex Schultz en R.J. Mischo gaat spelen. Je zoekt je brushes in je kist en speelt gewillig het overspel. Eli(b)as je 'partner in crime' doet aan deze escapades mee. Nee, niks vertellen aan de Bandovers, stiekem grooven, subtiel shuffelen en niet vergeten je bassdrumvel van een andere opdruk te voorzien als je met dit stel de kroeg in duikt, anders komt je bedrog nog uit...
Als het maar niet uitlekt. Oh Diva, we hebben er nu al spijt van, ons muzikantenvlees is zwak...

8 MAART 2010, DE HUISDEALER

Marcellus Wellus, onvolprezen geluidsman, dealer dokter Decibel. Zien zonder gezien te worden met ogen en oren op scherp. Geruisloos door de zaal glijden en de knoppen weer eens bijstellen, de dosis verhogen. Master of ceremonies. Subtiel verzet je de schuiven die het adrenaline- en testosterongehalte in de zaal reguleren... Thermometer-dames in de zaal vertellen je of het genoeg is. Spelend met de volumeknop tot het moment dat het in de 3e set niet meer in de hand te houden is, de geest uit de fles, de heksenketel een feit. Hoe vind je toch steeds de plek waar je je audio-infuus in de bloedsomloop van de band moet steken, in die spaghetti van XLR- en Jackkabels? Onslow wil graag een volumeshot in de monitorbox van je terug.
Rond middernacht ligt een overdosis op de loer. Een fluitje in je oor herinnert je daar aan als je met een glimlach wakker wordt na weer een Bandover-nacht. Dat sjouwen dan maar op de koop toe, zelfs bij regen en een forse wind, 's nachts op de duinen bij Domburg. Oh, Quo Vadis Marcellus Wellus... in je oude Romeinse Benz strijdwagen...Cold Turkey tot de volgende keer...

6 MAART 2010, TRANSFORMERS

Ja Onslow, Hoe zit dat toch? psychologisch gezien? Die vreemde ontwikkeling die men wel vaker ziet op zo'n avond. Eerzame huismoeders en huisvaders verzamelen zich met het oudste deel van hun kroost in de 7 Golven en, als transformers, veranderen gaandeweg in feestbeesten. De mix van Still got this thing for you, Rockin' in the free world en wat ZZ top hebben een vreemde psychologische uitwerking op den mensch. Terwijl Freud deze muziek toch nooit gekend heeft... Op het fenomeen zou men kunnen afstuderen. Sommigen treft dit verschijnsel vrij snel in een milde vorm. Een langharige blonde schone had 'het' al vrijwel aan het begin van de avond trefzeker te pakken, de voet meetappend met af en toe een goedkeurende blik naar de Diva. Is het een chemische reactie van bier, goede muziek, een op het juiste moment gedoofde plafondlamp en het geheime ingrediënt, de vibe van de 'dubbel D' (Diva en Diana)? Daar kan Asterix' toverdrank niet tegenop... Ach Onslow, probeer toch niet de psycholoog uit te hangen. Blijf gewoon lekker drummen. Jouw groove is als de maretak, een onmisbaar ingrediënt voor deze 'Bandover' toverdrank, anders werkt het toch niet...

3 MAART 2010, EEN BERICHT UIT AMSTERDAM

In Onslows mailbox belandde onderstaand poëtisch stuk proza van een Amsterdamse ambulanceverpleegkundige die onder invloed van Bandover kennis maakte met Zeeuws bier en saté (met alle gevolgen van dien). Maandag zullen vast enkele Amsterdamse patiënten een vreemde lucht, een mengeling van saté en oud bier geroken hebben... "Mijmerend over weer een weekend Zeeland met goede vrienden, zelfs de oude Kraay was met een nimf uit het hoge koude noorden afgereisd en dit keer niet met paard en wagen maar met de trein lekker 4,5 uur ontspannen, wat een genot moet dat geweest zijn. Ontdek ik nu op steeds meer plaatsen Saté saus? ook op plaatsen waar je het bijna benauwd van krijgt. Zeker gezien de kleur van het goedje. Nee Onslow het zat niet in mijn ondergoed maar in mijn portomonaie!!, echter ook aan de knopen van mijn broek, het zeeuwse bier doet rare dingen met stadse mensen ik probeer nog steeds helder te krijgen wie wat waar gesmeerd heeft, of misschien wil ik het wel niet weten."

3 MAART 2010, BETER GOED GEJAT...

Ja Onslow, drummen is zeker lekker, maar hoe zit dat met die arme gitaristen? Hoe vogelen die nu uit wat ZZ-top precies op die gitaarhals uithaalt? Dat is toch veel lastiger dan dat drummen? Jij hoeft er geen rekening mee te houden of er in G of A gespeeld wordt, oude houthakker. Nee, de Fenderfucker en Diana "de stille kracht", die hebben het pas lastig... Of misschien niet? Nou beste lezer, dat valt eigenlijk best mee, even via de google en... ZZ TOP, TUSH Oh, doen ze dat zooo...

1 MAART 2010, WAT EEN HOBBY IS DIT TOCH

The day after...Het was me het middagje wel in De Fiets. Lekker vol, een kleine dansruimte daardoor maar wie daarop let is een kniesoor. Een vol en dampend café met echte "steamy windows" à la Tina Turner. Helaas, tante Bep uit Arnhem was er niet, dat was een hard gelag. Misschien een volgende keer. Rob en Jeanet maakten veel goed. Jeanet had de smaak als altijd goed te pakken. Ja Onslow, die Rob is vast 's avonds laat in hoger sferen de maand maart ingegaan. En opvallend: veel lopers van DE LOOPGROEP van Willy de Nooijer. Wim, Suzan, Leendert, Eline, Hanna en veel meer. Ja beste sporters, zo kun je ook aan de conditie werken. In café de Fiets onder het toeziend oog van Lein en Lenie Lievense, koning en koningin van de KUSTMARATHON, notabelen van Zoutelande. Lein kon Bandover gelukkig ook waarderen. Daar rolt vast nog wel eens een optreden uit in zijn dorp... Wat een hobby hebben we toch. Het ene lekkere nummer na het andere spelen voor een enthousiast publiek, afgesloten met een bord frites en saté. Luitjes bedankt voor de respons. En de foto's? Wel, wij zijn echt seventies...eerst de rolletjes ontwikkelen en afdrukken hè.
Wat zal het volgende optreden ons weer brengen? Kan het nog beter worden? Twijfel niet mijn beste Onslow, de volgende keer ga nog strakker, meer groovend en "steamy" spelen... M'n handen jeuken nu al. Drummen is bijna net zo lekker als seks, en je kunt er geen enge ziektes van krijgen...

26 FEB 2010, THANK GOD IT's FRIDAY

Jazeker, het weekend in, spullen gepakt, ik ben er klaar voor. Ja Onslow, ken je dat gevoel nog van vroegâh? Die dagen voor het schoolreisje? Rugzak met snoep mee, de spanning in de lucht. Zondag mogen we weer. De rugzak zit nu vol met stokken, snoeren, stekkers, reservevellen zijn gepakt. Nog twee nachtjes slapen. Niet op weg naar Zoutelande naar de verkeerde baan wisselen. Zou het publiek weer op hun kont gezeten, roeibewegingen makend over de vloer van De Fiets schuiven? Zo gek zal het daar toch niet weer worden...? Alhoewel, als je WOOLY BULLY speelt weet je nooit wat er gebeurt...

24 FEB 2010, WAT IS EEN GOEDE DRUMMER?

Ja Onslow, een goede vraag. Wanneer is een drummer goed? Hij dient de band, is ondergeschikt aan de zang, de sologitaar, is het maatje van de bas. Af en toe helemaal uit zijn dak, af en toe ingetogûh maar altijd de groove zoeken, dat wat maakt dat je als toehoorder niet meer stil kunt zitten, dat je voet als vanzelf mee gaat tappen. Meester in de groove, de shuffle is natuurlijk Bernard Purdie. Hij legt het zelf uit op Youtube: BERNARD PURDIE 'SPLAINS THE SHUFFLE Deze man heeft meer ritmegevoel in een pink dan menig drummer in heel zijn lijf. Net als in de sport heb je sprinters en lange afstandslopers. Een man van een andere discipline, de techniek, snelheid en timing is Tony Royster. Een onder drummers overbekend Youtube filmpje van toen hij 12 jaar oud was heeft menig volwassen drummer bewogen tot de overstap naar de banjo of panfluit. 12 jaar en dan dit kunnen, kijk, luister en huiver... TONY ROYSTER JR (12 JAAR OUD...) Ach Onslow, hou op met huilen, jij drumt ook best aardig, het geeft niet, het gaat wel weer over...

23 FEB 2010: DAT WORDT LASTIG

Obi wan Kenobi Master of the universal Council zal de knoop door moeten hakken. Ikzelf weet het niet meer. K.T. Tunstall, the black horse and the cherry tree, ACDC medley, Steelers Wheel, Stuck in the middle with you, Damn Yankees, High enough, Status Quo, creepin' up on you of the Knack, my Sherona. Ja, ja moeilijke keuzes...Iggy Pop, lust for life dan? Don Henley, boys of summer. Uit deze rij valt al weinig te schrappen, welk een weelde, welk een overdaad. U gaat er komend jaar veel van terughoren, grijs draaien die nummers, instuderen. Ik bespaar u de overige 11 suggesties. Als je die hoort moet je een doekje voor het kwijlen erbij halen, Oh zoetgevooisde Diva, ik zie je al staan.... KT TUNSTALL...

22 FEB 2010: AND HERE ARE THE VOTES OF THE DUTCH JURY...

Ja lezer, morgen is het zover, dan moet er gestemd worden. Niet voor de gemeenteraad of ons gevallen kabinet, neen, voor de keuze welke nummers op het nagelnieuwe in te studeren programma komen te staan. Waar gaan wij ons repertoire mee uitbreiden? Welk boeket wordt er geplukt uit de muzikale tuin? Wordt het Amy Winehouse, of iets meer gedateerd (maar niet minder boeiend) de nummer 1 hit van februari 1974, Mud met Dynamite. Oh, nee, The Sweet, Ballroom Blitz ook uit die tijd... Of wordt het de Steve Miller Band, keep on rockin' me? Het duizelt mij met deze vooruitzichten. Langzaam komen er suggesties binnen in Onslow's mailbox, zelfs uit Arnhem. Lieve mailer, help ons mee in de onmogelijke keuze uit zo veel moois. Laat weten wat u binnenkort live wil horen. Uw stem telt. En ik....douze points pour Steve Miller Band...

21 FEB 2010: FEEDBACK VAN EEN DICHTERES

Bij het openen van de mailbox ontdek ik een cadeau, voorzichtig daarin neergelegd, een breekbare gift. De dichteres herkent het orgastische genoegen dat slechts geproefd kan worden door de muzikant, de dichteres, de fotograaf, de beeldhouwer, als het bijna onbereikbare van de creatieve perfectie even aangeraakt kan worden, als de sterren goed staan, de ambiance is zoals we willen en de puzzle als vanzelf ineen valt. Die momenten wanneer we samen als één organisme de groove weten te raken. Die momenten, dat gevoel kun je niet omschrijven. Het publiek merkt het echter direct, je proeft het, het hangt in de lucht, bijna tastbaar. Oh Onslow wat ben je aan het filosoferen! Hou nog een week vol, dan mag je weer de krukas zijn van de geoliede Bandover machine...wie weet komt de dichteres ook wel... Dan zal de vibe in de lucht hangen... Poëtische gedachten borrelen op...Zilt Zoutelande, waar de zeebries als de deur opent even de warmvochtige groove ontmoet. Daar waar bier zich mengt met soul, wat is het leven goed...

20 FEB 2010: WAT EEN BAND!

Eén wil ik jullie er niet onthouden. Een die-hard van het eerste uur: Boz Scaggs...
Er staan veel versies van zijn Lido Shuffle op you tube o.a. die met Jeff Porcaro, de fameuze drummer van Toto. De live uitvoering op you tube waarbij twee dijken van zangeressen meedoen is de top. En let op die drummer... op zijn DW set met een geweldige droge snaredrum sound slaat hij een perfecte shuffle, een Lido Shuffle. Klik eens op BOZ SCAGGS, LIDO SHUFFLE LIVE
Dat is genieten, dat moet je met Bandover toch dunnetjes over doen?

19 FEB 2010: WAT IS JE DRIVE?

De Diva begint..."I think it's time"...Je staat op scherp, vier clicks met je stokjes en een vette basgitaar gaat lopen, een slepend soultempo met een 'lowdown' drumgroove eronder. De fenderfucker likt er een subtiel akkoordje doorheen, ondersteund door een 'stille kracht' slaggitaartje. De Diva is in haar element. Het is alsof Joan Osborne er zelf staat. Son of a preacherman. Halverwege vraagt ze zich al hipshakend af of het publiek wil weten wat ze voelt, wat ze te melden heeft. "do you want me to tell you?", "Do you really want to know?" Zeker Diva, ze willen het weten...de bassdrum onderstreept het antwoord. Hier gaat je bloed sneller van stromen.

TIP VAN DE DAG

Treat every problem as your dog would: if you can't eat it or fuck it, piss on it and walk away... Hieronder een paar You Tube filmpjes: ps: lees de brainwave...

BANDOVER OP YOU-TUBE

Creedence Clearwater Revival I put a spell on you Fortunate Son Janis Joplin Piece of my heart Y&T I believe in you Sass Jordan Make you a believer Boz Scaggs Lido shuffle ZZ top Tush The Cult She sells sanctuary The black crowes Jealous again Guns 'n Roses Sweet Child of mine Sam the sham and the pharaos Wooly Bully

Wijze uitspraak:

Even the calendar says after monday en tuesday: W T F... Life is short, break the rules, forgive quickly, kiss slowly, love truly, laugh uncontrollably, and never regret anything that made you smile... TIP: Lees Onslows Brainwave!